Pomoc instytucjonalna

Kierowanie do domu pomocy społecznej

  1. Prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej przysługuje osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych (art. 54 ustawy z dn. 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej).
  2. Domy pomocy społecznej, w zależności od tego, dla kogo są przeznaczone, dzielą się na domy dla:
    • osób w podeszłym wieku
    • osób przewlekle somatycznie chorych
    • osób przewlekle psychicznie chorych
    • dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie
    • dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie
    • osób niepełnosprawnych fizycznie (art. 56 ustawy o pomocy społecznej)
  3. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 sierpnia 2012 r. w sprawie domów pomocy społecznej, do domu kieruje się na podstawie pisemnego wniosku osoby ubiegającej się o skierowanie do domu, złożonego do ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania lub pobytu w dniu jej kierowania oraz na podstawie rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się w dniu jej kierowania zawierającego w szczególności pisemne stwierdzenie braku możliwości zapewnienia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania przez rodzinę i gminę.
    Do wniosku dołącza się m. innymi:

    • o decyzję o przyznaniu osobie ubiegającej się zasiłku stałego oraz pisemną zgodę na ponoszenie opłaty za pobyt w domu, a także pisemną zgodę na jej potrącanie przez osobę ubiegającą się lub przedstawiciela ustawowego
    • o decyzję organu emerytalno-rentowego ustalającego wysokość emerytury lub renty oraz pisemną zgodę na ponoszenie opłaty i na jej potrącanie przez właściwy organ emerytalno-rentowy
    • o oświadczenie o stanie majątkowym
    • o kserokopię dowodu tożsamości
    • o zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia ( oraz badania: mocz, morfologia, OWA, rtg klatki piersiowej)
    • o orzeczenie o niepełnosprawności
    Dokumenty te kompletuje ośrodek pomocy społecznej i na ich podstawie wydaje decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej, a w przypadku, gdy osobę ubiegającą się kieruje się do domu o zasięgu ponadgminnym, dokumenty te ośrodek przekazuje do właściwego ze względu na siedzibę domu powiatowego centrum pomocy rodzinie.

    Zgodnie z § 10 w/w rozporządzenia osoba ubiegająca się jest kierowana do domu na czas nieokreślony, chyba, że wystąpi ona lub jej przedstawiciel ustawowy z wnioskiem o skierowanie do domu na czas określony,

  4. Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

    Obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:

    1. mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,
    2. małżonek, wstępni przed wstępnymi,
    3. gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej,
    4. inne osoby
      przy czym osoby i gmina nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność.

Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą:

  1. mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a przypadku osób małoletnich przedstawicie ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu;
  2. małżonek, dzieci, rodzice – zgodnie z zawartą umową;
    • w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % tego kryterium, tj. więcej niż 1626,00 zł (542,00 zł x 300% = 1626,00 zł);
    • w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, tj. więcej niż 1 368,00 zł (456,00zł x 300% = 1 368,00 zł); gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2.

Osoby wnoszące opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej można zwolnić, na ich wniosek, częściowo lub całkowicie z tej opłaty, w szczególności, jeżeli:

  • wnoszą opłatę za pobyt innych członków rodziny w domu pomocy społecznej, ośrodku wsparcia lub innej placówce;
  • występują uzasadnione okoliczności, zwłaszcza długotrwała choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, śmierć członka rodziny, straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych;
  • małżonkowie, zstępni, wstępni utrzymują się z jednego świadczenia lub wynagrodzenia;
  • osoba obowiązana do wnoszenia opłaty jest w ciąży lub samotnie wychowuje dziecko.

Kierowanie do środowiskowego domu samopomocy

  1. Pomoc w formie wsparcia w środowiskowym domu samopomocy przyznaje się na wniosek osoby zainteresowanej lub opiekuna prawnego, po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego.
  2. Do wniosku dołącza się:
    • kserokopię dowodu potwierdzającego tożsamość
    • zaświadczenie lekarza rodzinnego o stanie zdrowia i o braku przeciwwskazań do uczestnictwa w zajęciach domu wraz z informacją o sprawności z zakresu lokomocji osób niepełnosprawnych fizycznie
    • Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności
    • zaświadczenie wydane przez lekarza psychiatrę lub lekarza neurologa o występujących zaburzeniach psychicznych
    • Decyzję organu emerytalno-rentowego ustalającego wysokość emerytury lub renty
    • zaświadczenie o wysokości dochodu z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku
    • oświadczenie o uzyskaniu jednorazowego dochodu w ostatnich 12 miesiącach
    • oświadczenie o stanie majątkowym
  3. Pobyt w środowiskowym domu samopomocy jest odpłatny. Odpłatność miesięczna za usługi świadczone w ośrodkach wsparcia osobom z zaburzeniami psychicznymi, ustala się w wysokości 5 % kwoty dochodu osoby samotnie gospodarującej lub kwoty dochodu na osobę w rodzinie, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie przekracza kwotę 250% odpowiedniego kryterium dochodowego. Osoby osiągające dochód poniżej 250 % kryterium dochodowego wynikającego z ustawy o pomocy społecznej tj. osoby samotne - 542, w rodzinie 456 nie ponoszą opłat.
  4. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach istnieje możliwość całkowitego lub częściowego zwolnienia od ponoszenia opłat za usługi świadczone w ŚDS.
  5. Skierowanie do środowiskowego domu następuję na podstawie decyzji administracyjnej.

Kierowanie do mieszkania chronionego

Osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi , osobie opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, a także cudzoziemcowi, który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, może być przyznany pobyt w mieszkaniu chronionym.

Mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej przygotowującą osoby tam przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia lub zastępującą pobyt w placówce zapewniającej całodobową opiekę. Mieszkanie chronione zapewnia warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną.

Rodzaj i zakres wsparcia świadczonego e mieszkaniach chronionych są uzależnione od indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych osób korzystających ze wsparcia.

Osoby kierowane są do mieszkania chronionego na ich wniosek. Decyzję o skierowaniu do korzystania ze wsparcia w mieszkaniu chronionym wydaje się osobom pełnoletnim na czas określony.

Pobyt w mieszkaniu chronionym jest odpłatny i ustalany drodze decyzji.